روزگار تلخ 

دیشب سخنرانی خاتمی رو از شبکه یک پخش میکرد ، مثل همیشه با صلابت و گیرا و زیبا صحبت میکرد ، لامصب مهره مار داره ، وقتی حرف میزنه آدم مجذوبش میشه ، دیشب همه حرفهاش رو گفت و هیچ کسی رو هم از کنایه بی نصیب نگذاشت ، از رهبر بگیر تا گنجی!
به خودش انتقاد کرد که آدم کمرویی هست و همیشه به اصرار دوستان در رودربایستی قرار میگیرد که با تشویق حاضران در سالن همراه بود
گفت کسی که دولت در دستش هست ، کارش سخت تر و دشوار تر از یک نظریه پرداز هست که در یک اتاق یا حجره نشسته و نظریه میدهد( منظورش با گنجی و امثالهم بود) کسی که دولت را در اختیار دارد باید به هزار مسئله ریز و درشت دیگر هم بپردازد ، دغدغه او صرفا بخش خاصی نیست ، او باید به فرهنگ و صنعت و... هم بپردازد
از حق نگذریم دولت ۸ ساله خاتمی ، هرچند که بسیاری از نیازهای آزادیخواهانه ما رو بر آورده نکرد و در مقابل بدنه اصلی حکومت کوتاه آمد و سنگرهایی رو که فتح کردیم ، یکی یکی به اونها پس داد اما گامهای بزرگ و خوبی در جهت شکوفا کردن کشور انجام داد که نتایج این کارهای زیر بنایی سالها بعد مشخص خواهد شد
تجربه اصلاحات تجربه خوبی بود که تجربه کردنش بسیار برای رشد ما فایده داشت ، اینگونه هم نبود که بی فایده باشد .
من یکی اگر به عقب بر میگشتم ، اگرچه با بسیاری از نظریه های خاتمی با فهم امروزم مشکل دارم ، باز هم خاتمی را رئیس جمهور خودم انتخاب میکردم و پشیمان نبودم ، همینطور که الان نیستم ، انتخاب گذشته ما بهترین و درست ترین انتخاب موجود بود و شوق تازه ای داشتیم برای پیمودن راهی تازه که متاسفانه به بن بست ختم شد و پیمودن این راه بن بست به گمانم بسیار ضروری و پر فایده بود
دیشب دلم میخواست سخنرانی خاتمی ، این مرد دوست داشتنی، مثل سریال اشین ، چند سالی طول بکشه، خاتمی رفت ، گنجی رو به اغماست و در این تنهایی ، فردا ، روزگار تلخ تری برایمان آغاز خواهد شد.......
-------------------------------------------------
پانوشت : دیشب سنگین و کرخت و تلخ بودم و امروز خبردار شدم که دیشب یکی از دوستانم رو از دست دادم ، مثل اینکه دیروز در مرگ متولد شد....تولدش مبارک